nebula I preparatyka mikroskopowaCharakterystyka preparatów do analizy SEM

Próbka przeznaczona do analizy za pomocą SEM powinna mieć możliwie małą objętość. W obserwacji w standardowych warunkach promień próbki i jej wysokość nie powinny przekroczyć 2,5 cm. Próbka obserwowana na stoliku mrożącym powinna mieć mniejszy promień od 0,7 cm i wysokość nie przekraczającą 1 cm. Na stoliku mikroskopu można jednorazowo umieścić więcej niż jedną próbkę. Obiekty przymocowywane są za pomocą dwustronnie przylepnej taśmy węglowej lub krążków węglowych. Węgiel zawarty w taśmie lub krążkach zapewnia odprowadzenie ładunków elektrycznych z próbki. Zastosowanie innej taśmy prowadzi zaburzeń obrazu.

 

Charakterystyka skaningowego mikroskopu elektronowego

Do analizy powierzchni próbki, oceny morfologii i kształtu mikrostruktur materiałów biologicznych oraz ocenę rodzaju, rozkładu i ilości pierwiastków chemicznych badanej próbki materiałów metalicznych w dużym powiększeniu  wykorzystujemy skaningowy mikroskop elektronowy (SEM). Możliwe to jest dzięki optyce elektronowej wykorzystywanej w SEM oraz opracowaniu szeregu metod przygotowania obiektów do obserwacji. Przewagą mikroskopu skaningowego nad transmisyjnym jest możliwość badania preparatów o dużo większej grubości, dzięki czemu przygotowanie preparatów mikroskopowych jest mniej skomplikowane.

Polerka jonowa fischione 1060

 

Metodyka preparowania próbek do analizy SEM

Podstawowym wymaganiem stawianym próbkom do analizy za pomocą mikroskopu skaningowego jest zdolność przewodzenia prądu. Dodatkowo preparaty muszą mieć trwałą strukturę. Próbki metaliczne o zdolnościach przewodzących przed analizą poddaje się oczyszczeniu za pomocą gazu obojętnego lub płuczki ultradźwiękowej.

Na próbki nie przewodzące lub słabo przewodzące prąd nanoszona jest cienka warstwa przewodnika zmieszanego (najczęściej złota lub palladu) za pomocą napylarki próżniowej. Warstwa ta poprawia jakość uzyskanego obrazu poprzez zmniejszanie nasilenia efektu związanego ze skondensowaną warstwą elektronów w próżni.

Próbki organiczne a więc takie, które słabo lub w ogóle nie przewodzą prądu, a dodatkowo są uwodnione, analizowane są w warunkach regulowanej próżni – w zakresie od 1 do 270 Pa. Twarde obiekty biologiczne, które mają niski stopień uwodnienia przez co nie zmieniają swojej naturalnej struktury w warunkach próżni mikroskopowej, nie muszą być specjalnie przygotowywane. Natomiast wysoko uwodnione próbki biologiczne preparowane są metodą CPD, która pozwala uniknąć artefaktów związanych z deformacją obiektu w próżni mikroskopowej. Metoda ta wykorzystuje zjawisko współistnienia fazy gazowej i ciekłej dwutlenku węgla w określonych warunkach co określane jest mianem punktu krytycznego. W tych warunkach następuje proces zmiany fazy skupienia z ciekłej na gazową, a zjawisku temu nie towarzyszą siły zniekształcające. Preparowanie próbek z wykorzystaniem metody CPD polega na poddaniu ich kolejno utrwaleniu, odwodnieniu i osuszeniu w punkcie krytycznym.

Urządzenia do preparatyki SEM:

nebula I preparatyka mikroskopowa

 

Phenom World Nebula – pobierz

 

 

polerka jonowa fischione, preparatyka próbek

Fischione SP1060 Specyfikacja – pobierz

 

 

Specjalizujemy się w dziedzinie mikroskopii elektronowej oraz rozwiązaniach dedykowanych do preparatyki próbek mikroskopowych. Skontaktuj się z naszymi specjalistami, w celu doboru optymalnego rozwiązania:

PIK INSTRUMENTS 

tel: +48 22 233 10 77

e-mail: kontakt@pik-instruments.pl

ul. Gen. L. Okulickiego 7/9

05-500 Piaseczno, Polska

pon-pt: 08:00 – 16:00